รายได้-รายจ่ายสมัยสุโขทัย

สันนิษฐานว่าในสมัยสูโขทัย รายได้ของรัฐส่วนใหญ่คงจะเป็นแรงงานเกณฑ์ที่นำมาใช้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจ เสริมด้วยภาษีอากรที่เก็บจากผลผลิตทางการเกษตร การค้าผลผลิตที่เหลือใช้และบรรณาการจากเมืองขึ้น
ส่วนรายจ่ายนั้น ส่วนใหญ่อยู่ที่การพระศาสนา เสริมด้วยรายจ่ายด้านการปกครองดูแลอาณาจักร ตามลักษณะของสังคมจารีตที่อยู่ภายใต้เศรษฐกิจแบบพอยังชีพ

การทำเครื่องสังคโลกในสมัยสุโขทัย

การทำเครื่องสังคโลกในสมัยสุโขทัย เป็นกิจกรรมเสริมทางเศรษฐกิจที่มีจุดมุ่งหมายหลักในการผลิตเพื่อสนองความต้องการของตลาดภายใน และแว่นแคว้นใกล้เคียง รวมทั้งเคยส่งเป็นสินค้าออกอยู่ช่วงระยะเวลาหนึ่ง

จุดมุ่งหมายหลักในการผลิตเครื่องสังคโลกสมัยสุโขทัย คือ เพื่อสนองความต้องการของตลาดภายในและแว่นแคว้นใกล้เคียง และเริ่มมีการส่งออกเครื่องสังคโลกในช่วงปลายสมัยสุโขทัย โดยอยุธยาน่าจะมีส่วนได้ส่วนเสียในการส่งเสริมการค้าเครื่องสังคโลกอยู่มาก ต่อมาเมื่อสุโขทัยถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอยุธยาใน พ.ศ.1981 แล้ว เครื่องสังคโลกก็ยังคงเป็นสินค้าออกอยู่อีกชั่วระยะเวลาหนึ่ง

การค้าในสมัยสุโขทัย

ในสมัยสุโขทัย การค้าเป็นกิจกรรมเสริมทางเศรษฐกิจจากพื้นฐานหลักซึ่งอยู่ที่การเกษตร ประกอบด้วยการค้าภายใน การค้ากับแว่นแคว้นใกล้เคียง และการค้ากับต่างประเทศ สภาพทำเลที่ตั้งที่อยู่ห่างจากทะเลมาก ทำให้สุโขทัยต้องพึ่งเมืองท่าของอาณาจักรอื่น ทางด้านตะวันตกและด้านใต้ในการส่งสินค้าออกสู่ตลาดภายนอก สุโขทัยจึงไม่ได้รับความมั่งคั่งจากการค้ากับต่างประเทศมากนัก

การเกษตรในสมัยสุโขทัย

การเกษตรในสมัยสุโขทัยเป็นการเกษตรแบบพอยังชีพ มีการเพาะปลูกเป็นพื้นฐานหลัก เสริมด้วยการเลี้ยงสัตว์ รวมทั้งต้องอาศัยการจัดและการบำรุงรักษาระบบชลประทาน การผลิตจึงจะได้ผลดี ผลผลิตที่ได้จึงแปรผันไปตามประสิทธิภาพการจัดการด้านชลประทาน

การเกษตรในสมัยสุโขทัยมีวัตถุประสงค์หลัก เพื่อการบริโภคเลี้ยงตนเองภายในอาณาจักร ใช้เทคนิคการผลิตแบบดั้งเดิม มีการเพาะปลูกเป็นพื้นฐานหลัก เสริมด้วยการเลี้ยงสัตว์ ผลผลิตต้องอาศัยระบบชลประทานการเกษตรที่ได้จึงไม่คงที่